Helleuw Belgian people!
Na twee weken door het Zuid-Afrikaanse binnenland te hebben gecrost, heb ik weer wat tijd gevonden om mijn blog bij te houden. Vooraleer te beginnen met een paar saaie school-dingen voel ik mij verplicht om toch even iets te zeggen over het weer: het is hier nog steeds stralend weer met temperaturen tussen de 20°C en 30°C. Eat that koudste paasvakantie in België. Ok, eens je de saaie schoolstuff gelezen hebt, zullen er spannendere dingen komen. Korte pijn dus.
Onze eerste module (Systematics of the Cape Flora) is achter te rug. En daar ben ik niet droevig om. Het was, voor mij, niet echt boeiend. Veel artikels lezen over planten, informele discussies daarover houden in het Engels, … bweik! Ook twee presentaties en een examen moeten doen. Ik weet mijn punten nog niet, maar het zal wel meevallen. Eén van de twee lecturers (Allan) is wel een grave kerel. Jonge kerel van ongeveer 32 en 6 maanden die praat met veel geluiden: ‘en die planten kenden een ongelofelijk pssshhhttttttww radiatie in Zuid-Afrika, en dat had een ongelofelijke impact ppppppowwwwtch op de vegetatie’. Nu dat ik het neerschijf klinkt het behoorlijk achterlijk eigenlijk … soit, toffe knul dus. De andere, een vrouw, Léanne, was kwenihoe raar. Ze leed aan ADHD denk ik gemengd met een afstotelijke liefde voor planten. Ze praatte over planten als over de bereiding van een steak béarnaise: ‘mmh, en dan een beetje zout erbij en mmmh ja, heerlijke knapperige korst, en oooh mmm ja een smeuïge saus erbij …’. Bah, raar mens.
Ok, nu wat plezantere dingen!
Eerst een bewijs dat de kloof tussen de rassen hier in Stellenbosch nog steeds (14 jaar na het einde van de apartheid) redelijk groot is. We (een groepje van 10 internationale studenten) gingen begin maart op vrijdag uit en alles verliep prima. Daarna haalden we het in ons hoofd om naar een ander (dans)café te trekken: de Springbok. Achteraf bleek dat niet zo een verstandige keuze te zijn. Het was er superleuk, iedereen was aan het dansen op oldies. Maar opeens, tegen 2u, gingen mensen voor mij op de grond liggen. Ik dacht eerst dat het om een soort dans ging, maar hoorde ‘ga nu zitten met een zucht’ niet door de speakers galmen. Ik keek toen naar de deuropening en zag een stuk of 15 politieagenten in volledige vechtuitrusting (handwapen, matrak, peperspray, kogelvrij vest, helm, combats, …) de zaal binnenstormen. Ik besloot wijselijk om mij ook maar op de natte biervloer te leggen. Daarna hoorde ik schoten en agressief geroep ‘Everybody down! NOW!!’ Ik zag agenten pinten uit studenten hun handen slaan en mensen die protesteerden werden zonder pardon gepepersprayed. Iedereen was natuurlijk aan het hoesten van die peperspray walmen en mensen die aan astma leden mochten niet eens buitenstappen. We hebben daar ongeveer 10 minuten op de grond gelegen, toen er mensen opeens rechtstonden. Ik direct recht natuurlijk en ik dacht ‘WEG HIE!!’. Maar ik merkte juist op tijd dat enkel de meisjes naar buiten mochten, anders had ook ik tranende ogen gehad. Na nog eens een half uur op de grond te hebben gezeten en nadat een paar studenten het beu waren en liedjes begonnen te zingen à la ‘Rijkswacht, flikken homofiel!!’ mochten we ook naar buiten. Ik vroeg dan (heel beleefd) aan zo’n cop wat er allemaal gebeurde. Het bleek een drugs razzia te zijn. Maar het beste was dat we niet eens gefouilleerd werden en er was ook geen enkele drugshond! Overbodig machtsvertoon dus. Alle agenten waren ook zwarten en na die incidenten waren er geruchten dat het een wraakactie was van de zwarten op de blanken… De politie waren ook in twee andere cafés binnengevallen en het hele gebeuren stond de dag erna in de kranten. Nationaal voorpaginanieuws! Meisjes hadden klacht ingediend omdat zij (wel) overal(!) werden gefouilleerd en anderen omdat ze zonder reden werden gestampt, gesprayed en geslagen (zélfs meisjes). Een week later was er een vreedzame betoging tegen de politie en werd er in heel Zuid-Afrika over gesproken. Ik ben wel niet op de hoogte van de gevolgen en sancties voor de politie. De beelden van heel dit gebeuren staan trouwens op YouTube (police brutality+Stellenbosch )(http://www.youtube.com/results?search_query=police+brutality+Stellenbosch&search_type=).
Oké, dat was een hele boterham. Nu wat over onze twee biologen-excursies.
De eerste excursie was een fossielenjacht. We hebben 5 dagen door de Karoo getrokken op zoek naar overblijfselen van mammal-like reptiles (de missing link tussen reptielen en zoogdieren). Het ging er allemaal heel losjes aan toe met pintjes hier en daar en we hebben het desolate halfwoestijn landschap (bergen, stenen, zand en dat is het) met zijn verstikkende warmte van dichtbij leren kennen. We bleven in heel crappy omstandigheden overnachten, vaak in internaten. Een leuk verhaal bij zo 1 internaat: we hadden een rugbybal bij en ik heb twee keer een matchke met die kleinmannen meegespeeld. Wanneer ze naar mijn naam vroegen en ik ‘Dimitri’ zei, hoorden ze het in Johannesburg donderen. Ze konden het maar niet uitspreken en besloten mij ‘The Matrix’ ook gekend als ‘Dimatrix’ te dopen. Hilarisch.
(zie foto’s)
De tweede excursie was er eentje dat meer aansloot bij onze volgende module (Animal-Plant Interactions). We zijn naar De Hoop Nature Reserve gereden en daar in de buurt wat data verzameld om een onderzoekje over op te starten. In het begin heel plezant allemaal, leven als een bioloog, elke dag in het veld enzo. Maar naar het einde toe was ik het toch wel beu om een paar uur in de ‘blekke’ zon te zitten voor een plantje wachtend op een vlieg om die dan vervolgens met een vangnet te vangen. Niets zo opwindend als dat. Ze waren al een jaar op zoek naar de juiste bestuiver (een vlieg met een lange tong) in die regio en ze wisten dat die er leefde, maar hadden hem nog nooit kunnen vangen. Er werd een ‘sixpack’ beloofd aan wie hem kon vangen. Iedereen natuurlijk kei enthousiast om die te vangen, en ik bleef er nogal nuchter onder en zette mijzelf in de schaduw voor een plantje. Ik keek wat rond en zag ineens een dik zwart ding op mijn plantje landen. Ikke ni twijfelen, WACK met mijn vangnet op die plant … IK HAD EM! Bruce werd uitzinnig: AWESOMEEEE!!! WOOOOOOOWWWW!!! YES MAANNNN!! WELL DONE DIMI!! YIIIIHAAA!!! en begon mij zowat door elkaar te schudden. De zes pintjes smaakten bijzonder goed, ik was de held van de week! Ze waren niet zeker of die soort al beschreven was en ze doen er nu DNA-analyse op. Als het een nieuwe soort is, krijgt het mijn naam. Hoe zalig is da??
Gelukkig waren onze twee lecturers, Bruce en Allan (zie boven), toffe peren. Elke avond werd er een frisbee matchke (the rules are: there are no rules) georganiseerd. Geloof mij, het is bijzonder vreemd om gebodychecked te worden door je prof en om vervolgens allemaal tesamen in de douches te zitten. Ik zie dat niet gauw in Antwerpen gebeuren J. Bruce is nogal extreem en kan zijn vreugde moeilijk kanaliseren (zie mijn vangst). Dat bleek ook toen we de laatste dag op weg naar huis waren en een pofadder de weg overstak. Een pofadder is een slang en zowat het gevaarlijkste dier in Zuid-Afrika. Eén beet ervan en je ligt binnen de 5 seconden dood op de grond. Bruce sprong uit de auto (AWESOME DUUUUDE!! LOOK AT THAT!!! NIIIIIICE!!) en vond het plezant om het dier wat te pesten met zijn t-shirt om een beet uit te lokken (zie foto’s). Crazy!
Al bij al vielen de twee weken goed mee. Ik heb nu al een behoorlijk stuk van Zuid-Afrika gezien en ken mijn klasgenoten door en door (ik kan ze nu zelfs aan hun gesnurk herkennen).
Alles verloopt hier nog steeds prima en schoolgevoel is mij al twee maanden onbekend. Af en toe moet er gelezen worden en gepresenteerd worden, maar elke avond doe ik wel iets met mijn Maties hier. Ik heb nog geen plannen gemaakt voor volgende maand (buiten een Belgische cantus, om mijn neef’s eer hier in Stellenbosch hoog te houden en mijn tweede module). Ik zal wel zien wat er op mij afkomt, maar jullie zullen het volgende maand allemaal mogen lezen!
Baie dankie voor het lezen en dikke groeten aan jullie allemaal!
Dimatrix
P.S.: Mochten mensen van ‘de 5’ mijn blog lezen, kunnen jullie mij op te hoogte houden van onze prestaties? Moeten we vechten voor het behoud of worden we los kampioen? Met welke opstelling wordt er gespeeld en wordt de ‘gouden regel’ nog gerespecteerd?
Na twee weken door het Zuid-Afrikaanse binnenland te hebben gecrost, heb ik weer wat tijd gevonden om mijn blog bij te houden. Vooraleer te beginnen met een paar saaie school-dingen voel ik mij verplicht om toch even iets te zeggen over het weer: het is hier nog steeds stralend weer met temperaturen tussen de 20°C en 30°C. Eat that koudste paasvakantie in België. Ok, eens je de saaie schoolstuff gelezen hebt, zullen er spannendere dingen komen. Korte pijn dus.
Onze eerste module (Systematics of the Cape Flora) is achter te rug. En daar ben ik niet droevig om. Het was, voor mij, niet echt boeiend. Veel artikels lezen over planten, informele discussies daarover houden in het Engels, … bweik! Ook twee presentaties en een examen moeten doen. Ik weet mijn punten nog niet, maar het zal wel meevallen. Eén van de twee lecturers (Allan) is wel een grave kerel. Jonge kerel van ongeveer 32 en 6 maanden die praat met veel geluiden: ‘en die planten kenden een ongelofelijk pssshhhttttttww radiatie in Zuid-Afrika, en dat had een ongelofelijke impact ppppppowwwwtch op de vegetatie’. Nu dat ik het neerschijf klinkt het behoorlijk achterlijk eigenlijk … soit, toffe knul dus. De andere, een vrouw, Léanne, was kwenihoe raar. Ze leed aan ADHD denk ik gemengd met een afstotelijke liefde voor planten. Ze praatte over planten als over de bereiding van een steak béarnaise: ‘mmh, en dan een beetje zout erbij en mmmh ja, heerlijke knapperige korst, en oooh mmm ja een smeuïge saus erbij …’. Bah, raar mens.
Ok, nu wat plezantere dingen!
Eerst een bewijs dat de kloof tussen de rassen hier in Stellenbosch nog steeds (14 jaar na het einde van de apartheid) redelijk groot is. We (een groepje van 10 internationale studenten) gingen begin maart op vrijdag uit en alles verliep prima. Daarna haalden we het in ons hoofd om naar een ander (dans)café te trekken: de Springbok. Achteraf bleek dat niet zo een verstandige keuze te zijn. Het was er superleuk, iedereen was aan het dansen op oldies. Maar opeens, tegen 2u, gingen mensen voor mij op de grond liggen. Ik dacht eerst dat het om een soort dans ging, maar hoorde ‘ga nu zitten met een zucht’ niet door de speakers galmen. Ik keek toen naar de deuropening en zag een stuk of 15 politieagenten in volledige vechtuitrusting (handwapen, matrak, peperspray, kogelvrij vest, helm, combats, …) de zaal binnenstormen. Ik besloot wijselijk om mij ook maar op de natte biervloer te leggen. Daarna hoorde ik schoten en agressief geroep ‘Everybody down! NOW!!’ Ik zag agenten pinten uit studenten hun handen slaan en mensen die protesteerden werden zonder pardon gepepersprayed. Iedereen was natuurlijk aan het hoesten van die peperspray walmen en mensen die aan astma leden mochten niet eens buitenstappen. We hebben daar ongeveer 10 minuten op de grond gelegen, toen er mensen opeens rechtstonden. Ik direct recht natuurlijk en ik dacht ‘WEG HIE!!’. Maar ik merkte juist op tijd dat enkel de meisjes naar buiten mochten, anders had ook ik tranende ogen gehad. Na nog eens een half uur op de grond te hebben gezeten en nadat een paar studenten het beu waren en liedjes begonnen te zingen à la ‘Rijkswacht, flikken homofiel!!’ mochten we ook naar buiten. Ik vroeg dan (heel beleefd) aan zo’n cop wat er allemaal gebeurde. Het bleek een drugs razzia te zijn. Maar het beste was dat we niet eens gefouilleerd werden en er was ook geen enkele drugshond! Overbodig machtsvertoon dus. Alle agenten waren ook zwarten en na die incidenten waren er geruchten dat het een wraakactie was van de zwarten op de blanken… De politie waren ook in twee andere cafés binnengevallen en het hele gebeuren stond de dag erna in de kranten. Nationaal voorpaginanieuws! Meisjes hadden klacht ingediend omdat zij (wel) overal(!) werden gefouilleerd en anderen omdat ze zonder reden werden gestampt, gesprayed en geslagen (zélfs meisjes). Een week later was er een vreedzame betoging tegen de politie en werd er in heel Zuid-Afrika over gesproken. Ik ben wel niet op de hoogte van de gevolgen en sancties voor de politie. De beelden van heel dit gebeuren staan trouwens op YouTube (police brutality+Stellenbosch )(http://www.youtube.com/results?search_query=police+brutality+Stellenbosch&search_type=).
Oké, dat was een hele boterham. Nu wat over onze twee biologen-excursies.
De eerste excursie was een fossielenjacht. We hebben 5 dagen door de Karoo getrokken op zoek naar overblijfselen van mammal-like reptiles (de missing link tussen reptielen en zoogdieren). Het ging er allemaal heel losjes aan toe met pintjes hier en daar en we hebben het desolate halfwoestijn landschap (bergen, stenen, zand en dat is het) met zijn verstikkende warmte van dichtbij leren kennen. We bleven in heel crappy omstandigheden overnachten, vaak in internaten. Een leuk verhaal bij zo 1 internaat: we hadden een rugbybal bij en ik heb twee keer een matchke met die kleinmannen meegespeeld. Wanneer ze naar mijn naam vroegen en ik ‘Dimitri’ zei, hoorden ze het in Johannesburg donderen. Ze konden het maar niet uitspreken en besloten mij ‘The Matrix’ ook gekend als ‘Dimatrix’ te dopen. Hilarisch.
(zie foto’s)
De tweede excursie was er eentje dat meer aansloot bij onze volgende module (Animal-Plant Interactions). We zijn naar De Hoop Nature Reserve gereden en daar in de buurt wat data verzameld om een onderzoekje over op te starten. In het begin heel plezant allemaal, leven als een bioloog, elke dag in het veld enzo. Maar naar het einde toe was ik het toch wel beu om een paar uur in de ‘blekke’ zon te zitten voor een plantje wachtend op een vlieg om die dan vervolgens met een vangnet te vangen. Niets zo opwindend als dat. Ze waren al een jaar op zoek naar de juiste bestuiver (een vlieg met een lange tong) in die regio en ze wisten dat die er leefde, maar hadden hem nog nooit kunnen vangen. Er werd een ‘sixpack’ beloofd aan wie hem kon vangen. Iedereen natuurlijk kei enthousiast om die te vangen, en ik bleef er nogal nuchter onder en zette mijzelf in de schaduw voor een plantje. Ik keek wat rond en zag ineens een dik zwart ding op mijn plantje landen. Ikke ni twijfelen, WACK met mijn vangnet op die plant … IK HAD EM! Bruce werd uitzinnig: AWESOMEEEE!!! WOOOOOOOWWWW!!! YES MAANNNN!! WELL DONE DIMI!! YIIIIHAAA!!! en begon mij zowat door elkaar te schudden. De zes pintjes smaakten bijzonder goed, ik was de held van de week! Ze waren niet zeker of die soort al beschreven was en ze doen er nu DNA-analyse op. Als het een nieuwe soort is, krijgt het mijn naam. Hoe zalig is da??
Gelukkig waren onze twee lecturers, Bruce en Allan (zie boven), toffe peren. Elke avond werd er een frisbee matchke (the rules are: there are no rules) georganiseerd. Geloof mij, het is bijzonder vreemd om gebodychecked te worden door je prof en om vervolgens allemaal tesamen in de douches te zitten. Ik zie dat niet gauw in Antwerpen gebeuren J. Bruce is nogal extreem en kan zijn vreugde moeilijk kanaliseren (zie mijn vangst). Dat bleek ook toen we de laatste dag op weg naar huis waren en een pofadder de weg overstak. Een pofadder is een slang en zowat het gevaarlijkste dier in Zuid-Afrika. Eén beet ervan en je ligt binnen de 5 seconden dood op de grond. Bruce sprong uit de auto (AWESOME DUUUUDE!! LOOK AT THAT!!! NIIIIIICE!!) en vond het plezant om het dier wat te pesten met zijn t-shirt om een beet uit te lokken (zie foto’s). Crazy!
Al bij al vielen de twee weken goed mee. Ik heb nu al een behoorlijk stuk van Zuid-Afrika gezien en ken mijn klasgenoten door en door (ik kan ze nu zelfs aan hun gesnurk herkennen).
Alles verloopt hier nog steeds prima en schoolgevoel is mij al twee maanden onbekend. Af en toe moet er gelezen worden en gepresenteerd worden, maar elke avond doe ik wel iets met mijn Maties hier. Ik heb nog geen plannen gemaakt voor volgende maand (buiten een Belgische cantus, om mijn neef’s eer hier in Stellenbosch hoog te houden en mijn tweede module). Ik zal wel zien wat er op mij afkomt, maar jullie zullen het volgende maand allemaal mogen lezen!
Baie dankie voor het lezen en dikke groeten aan jullie allemaal!
Dimatrix
P.S.: Mochten mensen van ‘de 5’ mijn blog lezen, kunnen jullie mij op te hoogte houden van onze prestaties? Moeten we vechten voor het behoud of worden we los kampioen? Met welke opstelling wordt er gespeeld en wordt de ‘gouden regel’ nog gerespecteerd?
